Tagarchief: herdenken

Zo maak je alsnog een tastbare herinnering aan je misgelopen zwangerschap

Laatst was ik bij een event waar iets bijzonders gebeurde dat ik graag met je wil delen. Maar eerst even iets meer over dat event.
Het ging over zichtbaar zijn. Zichtbaar zijn met je werk zodat je je publiek, de mensen die je wilt helpen nog beter van dienst kunt zijn. Nu vind ik dat zichtbaar zijn stiekem best wel spannend, maar ik wil wél heel graag veel vrouwen helpen.
Ik bleek niet de enige die daar meer van wil leren: de zaal zat vol, met zo’n 150 dames en een enkele heer.

Aan het eind van de middag gebeurde er iets bijzonders waar iedereen door werd geraakt. Een fotografe stond op en vertelde over haar passie-project: van foto’s van zwangere buiken maakte ze kunstobjecten. Ze dacht dat dat alleen voor haarzelf en een paar mensen in haar omgeving waardevol was, want wie zit daar nou op te wachten?

Niets dat aan mijn zwangerschappen herinnert

Twee rijen voor mij stond meteen iemand op. Je kon voelen dat zij hier dringend iets op wilde zeggen. Ze zei; ik ben 5 keer zwanger geweest en ik heb 1 kind. Ik heb niets dat mij aan deze zwangerschappen herinnert, en ik had gewild dat ik die mogelijkheid had gehad.
De emotie was voelbaar in de zaal. Ik kreeg meteen een brok in mijn keel en zag meerdere mensen met natte oogjes. Lees verder

1 op de 4 dat ben ik... Joyce

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Joyce

Joyce is 34 en ruim 15 jaar samen met Joost, waarvan 2,5 jaar getrouwd. Inmiddels is ze moeder van een tweeling van 1,5 jaar. Dit was al haar vierde zwangerschap. Na een zwangerschap die is afgebroken na 14 weken in verband met trisomie 18, kreeg ze nog 2 miskramen. Genieten van de zwangerschap was moeilijk voor haar door de angst dat het weer mis zou gaan.

Hoe kun je genieten van een zwangerschap na miskramen?

Geen goede 12 weken echo

Op 4 januari 2015 had ik een positieve zwangerschapstest in handen. Wat waren we blij! We gingen naar de verloskundige en zagen een kloppend hartje.
Bij de 12 weken echo was de echoscopiste opeens stil: “Dat is niet wat ik hoor te zien” zei ze al vrij snel. Ze zag een enorme nekplooi. Dat was geen goed teken…. Met een kans van 1 op 2 dat ons kindje trisomie 18 (het Edwardssyndroom) had, ging de echoscopiste bellen naar het ziekenhuis. Lees verder

1 op de 4 dat ben ik... Heidy

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Heidy

Heidy is moeder van Joliene van bijna 4 jaar. Zwanger worden was voor Heidy niet vanzelfsprekend, ze heeft endometriose en pcos en kan alleen zwanger worden via IVF. Bij de tweede IVF poging raakte ze zwanger. De zwangerschap was zeker niet onbezorgd: Heidy had hyperemesis gravidarum (veel overgeven) en heeft meerdere keren in het ziekenhuis gelegen, ook vanwege een dreigende vroeggeboorte. Uiteindelijk is Joliene geboren met 38 weken via een geplande keizersnede.
Ondanks de hele voorgeschiedenis én jarenlange onverklaarbare pijnklachten wilde ze toch nog heel graag een tweede kindje…

Geen broertje of zusje

Lees verder

15 oktober Wave of Light

Help je mee het taboe rond miskramen doorbreken?

Een lege buik

Dinsdag 11 oktober 2005.
De datum die in mijn geheugen staat gegrift.
De dag dat ik was uitgerekend van mijn 2e zwangerschap. En de dag dat ik met een lege buik op mijn werk zat te zuchten. Te zuchten omdat ik niet meer zwanger was. Alweer niet…
Na de eerste miskraam was ik snel weer zwanger en ik was zó blij dat ik op mijn uitgerekende datum niet met een lege buik zou zitten. Maar dat liep dus anders. Want het ging weer mis…
Wat viel het me zwaar, ik moest werken en heb mezelf zuchtend en met pijn in mijn hart door de dag gesleept. Ik hield me groot en probeerde mijn pijn weg te stoppen. Lees verder