Tagarchief: herhaalde miskramen

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Suuz

Suuz is 37 en na vijf miskramen en 3 ICSI blijkt ze uitbehandeld te zijn met eigen materiaal. Haar laatste hoop is een traject met eiceldonatie, als uit de onderzoeken naar de herhaalde miskramen niks geks komt. Suuz schreef een ontroerende brief aan haar klein prutsje. Een brief die ze graag met jullie deelt.

Dag lief klein prutsje!

Heel even waren wij ook die mensen die dromend over de babyafdeling van de IKEA mochten lopen, fantaserend over jou in een mooi, nieuw wiegje. Van die mensen waar we eigenlijk al twee jaar een beetje jaloers op zijn. Heel eventjes heb ik gevoeld hoe het is om zwanger te zijn, de gekke grillen die mijn lichaam uithaalt onder invloed van het zwangerschapshormoon dat jij zo goed produceerde. En heel even kon ik zwijmelend langs de winkel met positiekleding lopen, zonder pijn naar zwangere vrouwen kijken en genieten van een moeder die met een klein kindje speelt. Heel even konden wij dromen over onze zo verlangde toekomstdroom, over uitstapjes naar opa en oma, over zelfgemaakte babykleertjes, over kleine babysneakers, over samen kletsen op de fiets met jou in een kinderzitje voorop, over een nieuw leventje waar we sinds die twee roze streepjes al zo veel van hielden en over onze toekomst samen als gezinnetje. Over jou! Lees verder

1 op de 4 vrouwen krijgt te maken met minstens 1 miskraam, het verhaal van Victoria

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Victoria

Victoria (nog net 38 jaar) woont samen met haar vriend én zijn twee kinderen. Nu haar leven grotendeels op zijn kinderen is ingericht, is zelf géén kinderen krijgen nooit een reële optie geweest. Na 3 miskramen begint dit toch werkelijkheid te lijken…

Zo leeg en zo eenzaam

Groeiende kinderwens

Tot mijn 30e heb ik nooit een echte kinderwens gehad. Ik was bezig met mijn carrière en sociale leven, worstelde me door verschillende slopende relaties heen, zag in de toekomst wel een rol als oma voor mezelf weggelegd maar hoefde nou niet perse die fase met uitgescheurde schaamlippen, slapeloze nachten, zorgen, poepluiers, snotneuzen. Dat veranderde plotsklaps toen ik deelgenomen had aan het bevolkingsonderzoek en ik een voorstadium van baarmoederhalskanker bleek te hebben. “Als ik kinderloos blijf, dan is dat omdat ík die keuze bewust maak, niet omdat mijn lichaam dat voor mij bepaalt. Ik wil wel kinderen!” Gedurende het behandeltraject kwam die uitspraak steeds vaker uit mijn mond.
Vijf jaar later, inmiddels gezond verklaard, ontmoette ik de liefde van mijn leven. Dat hij al twee kinderen bleek te hebben, maakte hem alleen maar aantrekkelijker: wat een prachtige vader is hij. Mijn kinderwens groeide met de dag. Lees verder

onbegrepen secundaire kinderloosheid

1 op de 4, dat ben ik: het verhaal van Margot

Margot is 42 en heeft een zoon [een prachtzoon zoals ze zelf zegt] van 8 jaar.
Haar verhaal begint bij haar wens, haar wens voor een groot gezin, broertjes en zusjes; veel drukte en gezelligheid. Het was haar grote verlangen en het is ook de omgeving waarin zijzelf is grootgebracht.

Als de tweede niet komt…

Toen mijn prachtzoon 8 jaar geleden op de wereld kwam, werd er een moeder in mij geboren. Alle clichés bleken waar en ik geniet iedere dag van mijn grote wondertje.

Na dit grote geluk, kwam er echter een donkere wolk. Een wolk van onzekerheid en schuldgevoel, vol wanhoop én hoop; een wolk die zorgde dat ik leefde in twee werelden. Een wereld vol moederliefde en geluk met een gezonde zoon en een wereld van verdriet, onwetendheid, hoop en het verleggen van grenzen. Lees verder

1 op de 4, dat ben ik: het verhaal van Gerri

Gerri is gelukkig getrouwd en werkzaam als verzorgende in de verpleeghuiszorg en in opleiding voor gespecialiseerd verzorgende psychogeriatrie.
Samen met haar man droomde zij van een groot gezin en nu zijn ze trotse ouders van een prachtige dochter, hun kadootje.
Dit is haar verhaal:

Zwanger worden zo bijzonder, zwanger blijven een wonder

Lees verder