Tagarchief: IVF

Jacques_Louis_Dubois Ceres Demeter

Dit verhaal verklaart waarom je verlangen naar een kind steeds sterker wordt

Een miskraam… je weet dat het kan gebeuren, toch heb je vaak geen idee hoe diep het je raakt tot het je zelf overkomt. Je bent diep verdrietig, voelt je leeg en onvolledig nu het kindje dat onder je hart groeide er niet meer is. Veel vrouwen willen die leegte weer vullen en richten zich al snel op weer zwanger worden.

Nu je zwanger bent geweest, zelfs al was het maar kort, lijkt het wel of je verlangen naar een kind steeds groter wordt. Waar dat vandaan komt leg ik je graag uit aan de hand van de mythe van de Griekse godin Demeter. Lees verder

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Heidy

Heidy is moeder van Joliene van bijna 4 jaar. Zwanger worden was voor Heidy niet vanzelfsprekend, ze heeft endometriose en pcos en kan alleen zwanger worden via IVF. Bij de tweede IVF poging raakte ze zwanger. De zwangerschap was zeker niet onbezorgd: Heidy had hyperemesis gravidarum (veel overgeven) en heeft meerdere keren in het ziekenhuis gelegen, ook vanwege een dreigende vroeggeboorte. Uiteindelijk is Joliene geboren met 38 weken via een geplande keizersnede.
Ondanks de hele voorgeschiedenis én jarenlange onverklaarbare pijnklachten wilde ze toch nog heel graag een tweede kindje…

Geen broertje of zusje

Lees verder

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Sabine

Sabine kreeg meerdere miskramen en haar kinderwens is onvervuld gebleven. Ze deelt haar verhaal omdat ze het belangrijk vindt dat ook de verhalen worden verteld van vrouwen die uiteindelijk geen kinderen hebben maar die wel een bevredigend leven hebben en daar ook gewoon gelukkig mee zijn.
[Sabine wil graag anoniem blijven, dit is niet haar eigen naam. De foto in de 1 op de 4 afbeelding is een stockfoto.]

Geen kinderen maar toch gelukkig

Een kindje van ons samen

Op het moment dat mijn partner en ik ongeveer een jaar een relatie hadden en het goed voelde, kwamen bij mij wel de gevoelens van ‘leuk een kindje van ons samen’. Lees verder

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Tritia

“Ik hoop dat je in de hemel bent omringd door je broertjes en zusjes, dat ze je zullen vasthouden zoals wij dat graag hadden willen doen, dat ze je laten weten dat je gewenst en geliefd bent, dat ze je troosten en je in slaap zullen zingen.” Zomaar een stukje uit de afscheidsbrief aan ons laatst verloren kindje.
We hebben dat kindje Musje genoemd toen ik net zwanger was. Want we werden behandeld in het Erasmus, en musjes zijn vogeltjes waar wij altijd blij van worden. Ons toen nog niet beseffend dat ook Musje nooit in onze armen zou liggen en we Musje nooit groot zouden zien worden.
En ook niet beseffende dat het zien van musjes later soms zoveel emoties teweeg kon brengen. Verlies, wanhoop, verdriet, onmacht, frustratie, liefde, het zijn slechts woorden, voor ons woorden die onze gevoelens weergeven en een dagelijkse worsteling.

Ik ben Tritia * 34 * wifey for lifey * bediende van Billy, Lizzy en Louie * run-and-bike-a-holic * hapjes en drankjes * slechte grappen * lach niet maar schater, drink wijn geen water! *

In voor- en tegenspoed

Lees verder