Tagarchief: steun

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Evelien

Evelien is 27 en werkt sinds een goed half jaar in de kinderopvang. Ze is mama van Lieva 3 jaar en getrouwd met Richard. Ze is, zoals ze zelf zegt: “Mama van 3 kindjes: 2 kleine sterren en 1 mooi meisje waar ik in levende lijve van mag genieten.”

Mijn dochter heeft twee beschermengeltjes

Lees verder

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Erika

Erika is 29 en werkt in de zorg. Ze is getrouwd en nu moeder van Koos (van bijna 4) en Lies (van bijna 2). Ook Erika is 1 op de 4: haar eerste zwangerschap liep uit op een miskraam. Ze praat er altijd open over “want je hoort het teveel en je kunt zoveel steun bij elkaar vinden”.

Praten over mijn miskraam gaf me onbewust veel steun

Lees verder

1 op de 4 vrouwen krijgt te maken met een miskraam, Désirée deelt haar verhaal

1op de 4 … dat ben ik: het verhaal van Désirée

Désirée is 35 en is nu 4 jaar samen met haar vriend, die een stuk ouder is (48)
In die 4 jaar is Desirée 3 keer zwanger geweest. Samen hebben ze een dochter van 18 maanden en een zoon van 4 maanden mogen krijgen. Het kindje van de eerste zwangerschap is helaas niet gekomen. Ze deelt haar verhaal in deze serie omdat ze anderen hoop wil geven.

Nooit verwacht dat ík een miskraam kon krijgen

Ik had me niet gerealiseerd dat het ook fout kon gaan

Ik was nog niet zo heel lang samen met mijn vriend, maar we wisten al snel dat we samen kinderen wilden. Mede door zijn leeftijd zijn hebben we dat snel opgepakt. En… binnen het eerste jaar dat we samen waren was ik al zwanger!
En dat ging eigenlijk gewoon goed, we waren heel blij, op de eerste echo zagen we een kloppend hartje. Tot ik bloedingen kreeg… Lees verder

Zo maak je alsnog een tastbare herinnering aan je misgelopen zwangerschap

Laatst was ik bij een event waar iets bijzonders gebeurde dat ik graag met je wil delen. Maar eerst even iets meer over dat event.
Het ging over zichtbaar zijn. Zichtbaar zijn met je werk zodat je je publiek, de mensen die je wilt helpen nog beter van dienst kunt zijn. Nu vind ik dat zichtbaar zijn stiekem best wel spannend, maar ik wil wél heel graag veel vrouwen helpen.
Ik bleek niet de enige die daar meer van wil leren: de zaal zat vol, met zo’n 150 dames en een enkele heer.

Aan het eind van de middag gebeurde er iets bijzonders waar iedereen door werd geraakt. Een fotografe stond op en vertelde over haar passie-project: van foto’s van zwangere buiken maakte ze kunstobjecten. Ze dacht dat dat alleen voor haarzelf en een paar mensen in haar omgeving waardevol was, want wie zit daar nou op te wachten?

Niets dat aan mijn zwangerschappen herinnert

Twee rijen voor mij stond meteen iemand op. Je kon voelen dat zij hier dringend iets op wilde zeggen. Ze zei; ik ben 5 keer zwanger geweest en ik heb 1 kind. Ik heb niets dat mij aan deze zwangerschappen herinnert, en ik had gewild dat ik die mogelijkheid had gehad.
De emotie was voelbaar in de zaal. Ik kreeg meteen een brok in mijn keel en zag meerdere mensen met natte oogjes. Lees verder