Tagarchief: verwerken

De nadelen van positief denken

Wat je jezelf ontneemt als je niet (of niet voldoende) stilstaat bij je miskraam

Wie een miskraam heeft gehad krijgt meestal al snel te horen van haar omgeving: blijf positief. En je hebt zelf misschien ook wel de neiging om in de ‘Kop-op’ modus te gaan…
Natuurlijk is het belangrijk om niet bij de pakken neer te gaan zitten en niet in je verdriet te blijven hangen, het leven gaat immers door. Maar er is óók je pijn en verdriet, en om te helen heb je het nodig om daar aandacht en ruimte aan te geven.

Kinderwens

Naast de pijn en het verdriet om je miskraam is er ook je kinderwens. En je kinderwens is vaak nog sterker geworden, juist doordat je zwanger bent geweest.
In de praktijk zie ik dat veel vrouwen de neiging hebben om zich te blijven richten op weer zwanger worden. Want als je weer zwanger bent en je bent de kwetsbare termijn eenmaal voorbij, dan kun je het verdriet snel achter je laten. Toch?

Maar nee… snel achter je laten gáát niet, dat zie ik iedere keer weer. Wanneer je weer opnieuw zwanger bent, is er ook de angst dat het weer misgaat, dat maakt het er niet makkelijker op. En zelfs als je uiteindelijk een kindje in je armen kunt sluiten is het niet zomaar vergeten en kun je nog het er nog steeds moeilijk mee hebben.

Het gevaar van wegstoppen

Voor de helderheid: ik geloof zeker in de kracht van positief denken.
Alleen is dat niet: alles wat NIET positief is wegstoppen. Positief denken is de kunst om te blijven vertrouwen in het leven en in het goede in je leven náást het bestaan van pijn en verdriet.

En hoe harder je probeert om het niet-positieve weg te stoppen, hoe harder je het terugkrijgt… nu of later. Je zal de eerste niet zijn die in een burn-out belandt.

Door je pijn weg te willen stoppen ga je alles wegstoppen, óók de fijne gevoelens. Op deze manier vlak je je emoties af en komt alles onder een grauwsluier. Je gaat de wereld als het ware door een donkere bril bekijken terwijl de zon niet schijnt.
Je stopt dan niet alleen je moeilijke gevoelens weg, maar blokkeert je levenslust en ontneemt het jezelf om voluit te leven.

Hoe je verder komt

Het moge duidelijk zijn: om te helen heb je het ook nodig om stil te staan bij wat je is overkomen en wat dat met je doet.
Nu weet ik dat je gedachten niet kunt veranderen vanuit je hoofd. Je mag gaan voelen wat er gebeurt in jezelf en in je lichaam. Je mag ruimte nemen voor jezelf en weer contact maken met je eigen natuurlijke wijsheid.

Meer bewust worden van wat er omgaat in je lichaam is niet altijd even makkelijk in je eentje. Daarom bied ik in mijn begeleiding [of dat nu in een workshop is, het online begeleidingsprogramma Rust rond je misgelopen zwangerschap of persoonlijke begeleiding] ook lichaamsgerichte oefeningen, op een speelse en luchtige manier. Zo help ik je stapje voor stapje ruimte te maken voor alles wat er is.
Dan kan je levenslust weer stromen en gaat de zon weer schijnen in je leven.

Ook interessant:

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Suuz

Suuz is 37 en na vijf miskramen en 3 ICSI blijkt ze uitbehandeld te zijn met eigen materiaal. Haar laatste hoop is een traject met eiceldonatie, als uit de onderzoeken naar de herhaalde miskramen niks geks komt. Suuz schreef een ontroerende brief aan haar klein prutsje. Een brief die ze graag met jullie deelt.

Dag lief klein prutsje!

Heel even waren wij ook die mensen die dromend over de babyafdeling van de IKEA mochten lopen, fantaserend over jou in een mooi, nieuw wiegje. Van die mensen waar we eigenlijk al twee jaar een beetje jaloers op zijn. Heel eventjes heb ik gevoeld hoe het is om zwanger te zijn, de gekke grillen die mijn lichaam uithaalt onder invloed van het zwangerschapshormoon dat jij zo goed produceerde. En heel even kon ik zwijmelend langs de winkel met positiekleding lopen, zonder pijn naar zwangere vrouwen kijken en genieten van een moeder die met een klein kindje speelt. Heel even konden wij dromen over onze zo verlangde toekomstdroom, over uitstapjes naar opa en oma, over zelfgemaakte babykleertjes, over kleine babysneakers, over samen kletsen op de fiets met jou in een kinderzitje voorop, over een nieuw leventje waar we sinds die twee roze streepjes al zo veel van hielden en over onze toekomst samen als gezinnetje. Over jou! Lees verder

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Sabine

Sabine kreeg meerdere miskramen en haar kinderwens is onvervuld gebleven. Ze deelt haar verhaal omdat ze het belangrijk vindt dat ook de verhalen worden verteld van vrouwen die uiteindelijk geen kinderen hebben maar die wel een bevredigend leven hebben en daar ook gewoon gelukkig mee zijn.
[Sabine wil graag anoniem blijven, dit is niet haar eigen naam. De foto in de 1 op de 4 afbeelding is een stockfoto.]

Geen kinderen maar toch gelukkig

Een kindje van ons samen

Op het moment dat mijn partner en ik ongeveer een jaar een relatie hadden en het goed voelde, kwamen bij mij wel de gevoelens van ‘leuk een kindje van ons samen’. Lees verder

1 op de 4 vrouwen krijgt minstens 1 miskraam

1 op de 4… dat ben ik: het verhaal van Joyce

Joyce is 35, getrouwd met Ryan en heeft een parttime baan in de horeca. Joyce had altijd het idee dat ze nooit makkelijk kinderen zou krijgen. Groot was dan ook de verbazing toen ze wel snel zwanger werd. Maar dan gaat het mis…

Nooit meer onbezorgd zwanger

Ik had vroeger veel last van blaasontsteking en vage buikklachten en heb daarom altijd het idee gehad dat ik niet makkelijk kinderen zou krijgen. Ik had geen hele diepe kinderwens, maar als je ouder wordt ga je toch nadenken. We dachten ‘We zien wel hoe het loopt’ toen we met anticonceptie stopten, we gaan in ieder geval geen IVF doen ofzo. Lees verder