Categoriearchief: Jij en je emoties

Als je zelf moet kiezen om je zwangerschap af te breken

Een miskraam is niet niks, je wereld staat op zijn kop. Het overkomt je en daar moet je mee verder.
Maar wat als je zelf moet kiezen om je zwangerschap af te breken, omdat er bij prenatale screening en tests is vastgesteld dat je kindje een ernstige afwijking heeft?

Dan kom je ineens voor een ‘keuze’ te staan die je helemaal niet wilt maken.

Draag je je zwangerschap uit, houd je je kindje bij je tot het zelf overlijdt? En als er kans is dat je kind levend geboren wordt maar daarna overlijdt of geen menswaardig bestaan kan hebben wat kies je dan?
Of kies je ervoor om je zwangerschap af te breken? Lees verder →

Wie helpt jou als je verdriet hebt om je miskraam?

Nog altijd een taboe

Hoewel er langzamerhand wel meer aandacht voor komt, is het nog steeds niet algemeen geaccepteerd dat een miskraam een serieus verlies is. Dat het een ervaring is waar je verdriet van hebt en waar je om rouwt.
Jouw verlies niet zichtbaar en er hangt toch nog vaak een sfeer van taboe omheen.

In onze cultuur hebben we sowieso moeite met uitingen van verdriet en pijn. Flink zijn en doorgaan is de norm. Niet klagen maar dragen…
Maar er is een verschil tussen klagen en je verdriet mogen uiten.

Zodra je weet dat je zwanger bent (en vaak al daarvoor, als je ervoor kiest om zwanger te willen Lees verder →

Waarom is je zwangerschap misgelopen?

Als je een miskraam hebt gehad of je zwangerschap hebt moeten afbreken vraag je je vaak af waarom het is misgegaan.

Want wanneer je weet waarom, kan het een volgende keer misschien worden voorkomen…
Je zoekt de oorzaak vaak bij jezelf, en gaat aan van alles twijfelen. Heb je iets verkeerd gedaan? Had je beter op jezelf moeten passen, heb je soms iets gegeten of gedronken dat niet goed was, of had je misschien niet zo zwaar moeten tillen?
Door dit soort twijfels voel je je vaak ook nog eens schuldig, meer over waar dat schuldgevoel vandaan komt lees je hier.

Van waarom naar waarom ik

Ook al wordt er soms verder onderzoek gedaan, toch wordt daarbij meestal geen oorzaak gevonden. En wanneer er wel een oorzaak wordt gevonden dan is je vraag vaak nog niet echt Lees verder →

Drijvende lichtjes op het water.

Geen dikke buik, geen kindje, geen herinneringen…

Wanneer je een miskraam hebt gehad moet je alweer afscheid van je verwachte kindje nemen nog voor je het kon leren kennen.

Je rouwt om het verlies van je ongekende kindje.
Wat rouwen om een miskraam ingewikkeld maakt, is dat het zo ontastbaar is. Er zijn geen herinneringen aan je kindje, wel aan je zwangerschap, maar dat is toch anders. En omdat je verwachte kindje voor je omgeving nog helemaal ontastbaar was, kun je je in je verlies en je verdriet heel eenzaam voelen.

Je kunt in ieder geval alles wát je hebt aan tastbare dingen verzamelen. Wat daarnaast ook kan helpen is je eigen ritueel of rituelen bedenken (en uitvoeren). Hiermee creëer je als het ware extra herinneringen.

Rituelen

Met rituelen markeren we in alle culturen overgangen. Denk maar aan rituelen rondom Lees verder →