uitgerekende datum na miskraam

Hoe overleef je na een miskraam je uitgerekende datum?

De uitgerekende datum na je miskraam kun je niet zomaar vergeten, je leefde er immers al naartoe.

Of je nu nog maar heel kort of al langer zwanger was toen je afscheid van je kindje moest nemen, de uitgerekende datum krijg je niet meer uit je geheugen gewist.
Misschien ben je nog niet opnieuw zwanger en voel je je nu extra leeg en verdrietig. Of misschien ben je inmiddels weer zwanger en is het juist extra spannend omdat je bang bent dat het weer mis gaat. Het is anders of je op je uitgerekende datum inmiddels weer zwanger bent of dat je buik nog leeg is, maar het ene is niet per sé moeilijker of erger dan het andere. De omstandigheden zijn zo verschillend, dat kun je niet met elkaar vergelijken. Het is zoals het nu is, daar moet je het mee doen.

Hoe dan ook, de uitgerekende datum confronteert je na je miskraam opnieuw met wat had kunnen zijn en dat doet pijn.

Lees verder

Een andere kijk op Moederdag

Een andere kijk op Moederdag

Rond deze tijd kun je er niet omheen: Moederdag staat voor de deur.

Nu is het natuurlijk hartstikke leuk om alle moeders eens per jaar in het zonnetje te zetten, maar als je tijdens je zwangerschap afscheid hebt moeten nemen van je kindje kan dat rond deze tijd juist extra pijnlijk zijn.
Door reclamefolders in je brievenbus, commercials op radio en tv wordt je steeds opnieuw met Moederdag geconfronteerd. Je had zo graag deze dag mét je kindje willen vieren, of misschien was je nu nog wel zwanger geweest als het niet was misgegaan. De confrontatie hiermee raakt je telkens opnieuw.
Je kunt je niet wapenen tegen deze confrontaties, je kunt je sowieso niet wapenen tegen pijn. Hoe kun je er dan wel mee omgaan?

Soms helpt het om anders naar Moederdag te kunnen kijken.

Lees verder

schrijven over je miskraam kan helpen om je ongekende kindje een plek te geven

Hoe schrijven over je miskraam kan helpen je ongekende kindje een plek geven

Wanneer je tijdens de zwangerschap je kindje verliest door een miskraam, omdat het stil geboren is of je hebt moeten kiezen voor het afbreken van de zwangerschap, rouw je om je ongekende kindje.

Rouw is de keerzijde van liefde en je hield immers al van het kindje dat in je buik groeide. Je moet alweer afscheid nemen van je kindje terwijl je het amper hebt gekend.
Wat dat moeilijk maakt is dat er geen herinneringen aan je kindje zijn, maar (bijna) alleen herinneringen aan de zwangerschap.
Een van de dingen die je kunnen helpen is schrijven over wat de miskraam met je doet. Door je herinneringen en gevoelens vast te leggen en het zwart op wit te kunnen zien wordt het toch een beetje tastbaar. Lees verder

Een koppel wandelt op een leeg strand

Wat kun je leren van Junkie XL en Elvis?

Iedereen die rouwt gaat anders om met zijn of haar verdriet. Dat is ook zo als je tijdens de zwangerschap afscheid hebt moeten nemen van je kindje.

In grote lijnen zie je wel duidelijke verschillen in hoe mannen en vrouwen ermee omgaan. Jij hebt veel behoefte aan praten terwijl hij afleiding zoekt in zijn werk, sport of hobby.
Over-en-weer neem je het elkaar vaak kwalijk hoe de ander met het verdriet omgaat en je probeert elkaar te overtuigen van jouw manier. Dit kan voelen alsof je elkaar niet begrijpt, maar eigenlijk zijn het twee aanvullende manieren van omgaan met verlies.

Hoe kun je dan omgaan met die verschillende manieren?

Lees verder