Paula is 39 en werkt als gastouder. Ze is getrouwd en heeft samen met haar man een dochter van 7. Als ze een tweede kind willen gaat het een aantal keren mis en dat heeft een grote impact. Niet alleen op Paula en haar man, ook op hun dochter. Dit is haar verhaal:
Toen we 18 jaar geleden trouwden waren we het er samen over eens: geen kinderen, maar na een paar jaar begon het toch te borrelen bij mij. Lees verder
Als je zwanger was en het is misgegaan gaat je dat meestal niet in je kouwe kleren zitten. Het is een ervaring die je niet zomaar vergeet, de liefde voor het kindje dat in je groeide, groeide immers ook al.
Ook je vertrouwen krijgt vaak een knauw, je kunt er banger door zijn geworden.
We zijn in onze samenleving gewend dat we alles kunnen krijgen als we er maar hard genoeg Lees verder
Het is niet niks als je zwangerschap misloopt, het is een verlieservaring die je raakt. Ineens ben je niet zwanger meer en moet je afscheid nemen van het kindje dat je verwachtte. Het kindje dat je nog niet eens kon leren kennen.
Bij de vrouwen die ik begeleid zie ik vaak dezelfde thema’s terugkomen en ik heb gemerkt dat er 5 facetten of punten zijn die belangrijk zijn om aandacht aan te geven.
Het zijn facetten die naast elkaar en door elkaar lopen, en die steeds weer terug kunnen komen. Ik deel ze graag met je. Lees verder
Je voelt je nu eenmaal liever blij en prettig dan onrustig, verdrietig en niet lekker in je vel. Voor een miskraam geldt dat natuurlijk net zo.
Alleen werkt het eigenlijk nooit zo. Soms gebeurt er onverwacht iets en wordt je pijn aangeraakt waardoor je weer even van je stuk bent. Dat kan voelen als ’terug bij af’ en het idee kan zich in je vastzetten dat je ‘het nog niet verwerkt hebt’.
Want als je het verwerkt hebt, heb je er immers geen last meer van?
Dat is ook iets dat ik geregeld van cliënten hoor, dat ze dachten er nu, na al die tijd en alle tranen die ze er al over hebben gelaten, toch onderhand wel klaar mee zouden zijn. Lees verder